Pagina 4 van de 4 EersteEerste ... 234
Resultaten 31 tot 35 van de 35

Onderwerp: De Groesbeekse Derby

  1. #31
    Ik zag een samenvatting. Het sportpark was niet zo afgeladen vol als bij eerdere derby's wel eens het geval is geweest, maar afgaand op de beelden toch wel het dubbele denk ik.
    voetbalarchieven.nl - Nederlandse historische voetbalstatistieken

  2. #32
    Wel wat meer dan tweeduizend denk ik.
    De samenvatting: https://www.foxsports.nl/video/24433...fers-achilles/

  3. #33
    Van Achilles zijde was het niet zo druk als voorheen. Maar dat is begrijpelijk. Voor de rest begon De Treffers sterk aan de wedstrijd, maar na de 2-0 was de scherpte eraf. Achilles komt door een blunder (van Riel) en beauty terug in de wedstrijd, 2-2. Vlak voor rust weer de 3-2 via wederom een pingel. Vlak na de rust valt de 4-2 en ook de 5-2 en toen was de wedstrijd gedaan. Jammer dat we de score niet verder konden ophogen, want dat was zeker mogelijk geweest.
    Kortom: een zeer zwak Achilles'29 en een af en toe kwetsbaar/onzeker De Treffers. Behalve de ex-Achilles spelers, viel ook Mees Siers positief op bij De Treffers.
    Laatst gewijzigd door Sjorro; 12-03-18 om 02:19.

  4. #34
    Perfect verwoord Sjorro.

  5. #35
    Mooi stukje over de Derby van In De Hekken.

    De Plaatselijke FC #2: Voetbal om half drie zoals het hoort bij De Treffers



    In de gemeente Berg en Dal ligt een dorp genaamd Groesbeek. Het plaatsje dichtbij de Duitse grens kent veel hoogteverschillen. Toevallig of niet, die verschillen stralen af op het voetbal in Groesbeek. Pieken en dalen. Vreugde en emotie. Haat en nijd. Twee amateurclubs, uitkomend in de Tweede Divisie, kunnen daarover praten. Ik was in Groesbeek, bij De Treffers tijdens de derby. En ik vond het geweldig.
    Een reis op zich
    Mijn kennismaking met De Treffers is al van een aantal weken geleden. Ik kom in contact met Jos Eikholt, voorzitter van supportersvereniging Samen Met De Treffers en Jan Wijers, penningmeester van de vereniging. Op een steenkoude donderdagavond spreek ik met hun af op Sportpark Zuid. Zij moeten daar zijn voor een vergadering van de supportersvereniging. Ik besluit met het openbaar vervoer van Deventer naar Groesbeek te gaan onder het mom van ‘dan zie ik nog wat anders dan asfalt’. Dat had ik beter niet kunnen doen. Ik pak in Nijmegen de verkeerde bus, eindig in Beuningen en kan op die manier een dik half uur aan mij reis toevoegen. Afijn.
    Om niet nog later aan te komen op het sportpark, krijg ik een berichtje van Jos. ,,Stop maar bij halte Zuidmolen in Groesbeek en wacht bij de Jumbo. Pak ik je op”, is te lezen in het tekstwolkje. Zo gezegd zo gedaan. Ik wacht bij de plaatselijke super op mijn privé-taxi naar Sportpark Zuid. En daar, in het donker, zie ik Jos en Jan rijden. Of terwijl: scheuren. Ik weet niet meer zeker of ik piepende banden hoorde, maar dat was zeker van toepassing. ,,Jij bent Jeroen? Gauw, stap in”, zeggen beide heren. Eenmaal in de auto, met een rotvaart richting Zuid, kan ik al snel inschatten wat Jos en Jan voor karakters zijn. Hardwerkende mannen, die naast het dagelijkse burgerleven, zich totaal uitleven bij De Treffers. Hun werk voor de club is geen ‘moetje’ en vanaf de eerste seconde voel je de passie voor ‘rood-zwart’.


    Jos parkeert de auto op de parkeerplaats van Sportpark Zuid. Ik stap uit en zie een vrij nieuwe complex. Sinds de jaren ’80 speelt De Treffers al op Zuid. Maar tussen 2008 en 2010 is hier een grondige renovatie geweest. Onder meer een nieuw clubhuis, ondergrondse kleedkamers en nieuwe kunstgrasvelden hebben gezorgd voor een modernere uitstraling. We lopen richting de kantine voor een bak koffie. Ondanks dat het vrij nieuw is, zit er al aardig wat sfeer in. Oude heren biljarten, de barvrouwen maken een praatje met jeugdspelers, en iedereen begroet Jos en Jan. Iedereen.
    Samen Met De Treffers
    Ik ben benieuwd naar het verhaal van de supportersvereniging. Samen Met De Treffers bestaat namelijk al sinds 1971. ,,Dat klopt, maar het heeft wel enige tijd stil gelegen”, zegt Jos. ,,Jarenlang was het vastgeroest. Niemand pakte het op en de sfeer bleef uit bij De Treffers. Toen hebben wij een keer de koppen bij elkaar gestoken, om Samen Met De Treffers weer nieuw leven in te blazen”, vertelt Jan. Inmiddels bestaat de vereniging uit zeven man, waarbij Jos de voorzitter is en Jan de penningmeester.
    ,,Al met al zijn wij toch wel wat uurtjes kwijt per week voor de club. We handelen naar capaciteit, wat we doen dat doen we goed. Maar soms is het niet te behappen”, vertelt de voorzitter. Hij doelt hiermee op het feit dat nieuwe aanwas voor de supportersvereniging vooralsnog uitblijft. ,,Kijk, Groesbeek is van oudsher een dorp waar veel mensen in de bouw werken. Fysiek zwaar werk. Om dan ook de supportersvereniging overeind te houden. Daar hebben wij op den duur wel hulp nodig. Wij worden ook een jaartje ouder”, zegt Jan lachend.

    En in al die jaren hebben de twee veel bijzondere momenten meegemaakt bij de club. ,,Voorop staan natuurlijk alle wedstrijden tegen Achilles ’29. De adrenaline en het kippenvel voor, tijdens en na de wedstrijd zijn niet te beschrijven”, zegt Jos. Je kan niet met, maar ook niet zonder die club. Toch denkt Jan daar anders over. ,,Ik zou er geen nacht van wakker liggen als zij in het noorden degraderen. Jammer voor die club, maar daar lig ik dus echt niet wakker van.” De sentimenten tussen de twee clubs lopen zo nu en dan hoog op. ,,Ik noem niemand bij naam, want ik ga niet met vingers wijzen. Maar iemand bij Achilles maakte ooit een gebaar naar mij waarbij hij met zijn vinger naar de keel wees. Heb je wel een idee hoe gevoelig het ligt?”, vraagt Jos.


    ,,Zal ik je nog even een rondleiding geven voordat wij gaan vergaderen?”, vraat Jos. Natuurlijk wil ik dat. En ook al is het donker, er valt genoeg te zien op het sportpark. Hij neemt mij mee naar de business-lounge, waar prachtige elftalfoto’s hangen. En iets verderop, prijkt het shirt van Jasper Cillessen. Zijn eerste voetbalkunsten vertoonde hij bij De Treffers. Vervolgens door naar beneden, waar de kleedkamers zijn. We lopen rustig rond, als daar uit een kleedkamer de hoofdtrainer komt lopen, Anton Janssen. De man die er met zijn strafschop mede voor zorgde dat PSV Eindhoven de Europa Cup l pakte in 1988. ,,Je kent hem vast wel, of niet”, zegt Jos. Zeker ken ik hem, Jos.
    Vervolgens een klein rondje langs het hoofdveld waar, in tegenstelling tot de andere velden, echt gras ligt. Jos neemt mij mee naar het hoekje van de staantribune. ,,Hier staan wij met de meest fanatieke supporters van de club. Met trommels, sfeeracties, shawls en vlaggen proberen we van iedere wedstrijd een feestje te maken”, vertelt hij met trots. ,,Zullen we weer naar binnen, het is stervenskoud”, zegt Jan hoestend, terwijl het sjekkie op zijn lippen nog niet op is. De twee gaan samen met de andere leden van de supportersvereniging de vergadering in.
    Voordat Jos en Jan naar de vergaderruimte gaan, nodigen zij mij uit om zaterdag de wedstrijd tegen Kozakken Boys te komen kijken. ,,Doe even een belletje als je hierheen rijdt, dan neem ik je mee naar binnen”, zegt Jos. Top, ik ben erbij, antwoord ik. Echter waren de weersgoden het voetbal niet gezind die week. Meerdere wedstrijden, waaronder die van De Treffers, werden afgelast wegens de vrieskou. Dan maar de volgende thuiswedstrijd bezoeken. Wat vervelend zeg, tegen aartsrivaal Achilles ‘29.

    Hoofdveld op Sportpark Zuid.
    De Groesbeekse Derby
    Het is inmiddels zondag 11 maart. Een wereld van verschil met mijn vorige bezoek aan de club. ‘Zomerjassenweer’ zoals ik het noem. Ik ben als een van de eersten op het sportpark te vinden. Druk in de weer met mijn camera loopt één van de aanwezige supporters langs mij heen en vraagt of ik van FOX ben. Ik lach en zeg nee. ,,Als je maar goede beelden maakt pik”, drukt hij mij nog op het hart voordat hij wegloopt met een broodje hamburger in de klauwen. Het sportpark begint drukker en drukker te worden, en ik kom Jos tegen achter één van de doelen. ,,Wat een spanning man. Hier leef je dan zolang naar toe, en als het bijna zover is speel ik die wedstrijd vaak in mijn hoofd af”, zegt Jos vrij zenuwachtig.
    ,,De spelers moeten gewoon een topdag hebben, ook die net bij de club zijn gekomen.” Hij doelt hiermee op de spelers die van aartsrivaal Achilles ’29 zijn overgekomen. Door de financiële problemen bij de club in het noorden van Groesbeek, zijn er daar veel spelers vertrokken. Ook naar een club een paar kilometer verderop, De Treffers. Die financiële problemen bij de buurman blijven niet onopgemerkt bij de supporters van De Treffers. Daar zo meer over.


    “Hedde gij al pils gehaald”
    Eerst naar de ‘pre match drinking session’, of terwijl: PMDS. Of zoals ze in Groesbeek zeggen: ‘hedde gij al pils gehaald’. Ik sta net naast de staantribune, een paar meter van stewards af. Volgens mij hebben zij de opdracht gekregen om geen alcohol op de tribunes te laten. ,,Waar moet ik anders die gele parels drinken”, hoor ik iemand gekscherend roepen naar de steward. Toch zie je her en der mensen omlopen, het bier verstoppen en stiekem op de tribune opdrinken. Wat een boeven. Geef ze maar een stadionverbod, haha. De tribunes lopen langzaam vol. Mensen vragen aan elkaar wat ze van de wedstrijd verwachten en er worden zwarte buizen uitgedeeld. Het blijken shooters te zijn. Met karrevrachten komen de dozen op de staantribune.
    Inmiddels staan de spelers klaar om het veld te betreden. Opzwepende muziek klinkt al vanuit de speakers. En dan is het zover. Een zee van rode en zwarte linten worden in de lucht geschoten. Vervolgens wordt er met man en macht gewerkt om het veld speelklaar te maken, onder aanvoering van allemaal pupillen. Die hebben de eerste twintig minuten van de wedstrijd niet gezien, want zij vonden rollen in de linten veel leuker. Nou, die hebben wat gemist.

    De lucht kleurt rood-zwart.
    Brasil, la la la la la la
    Na vier minuten staat het 1-0, in de tiende minuut staat er 2-0 op het scorebord. Het optimisme is groot bij de supporters van De Treffers. Er wordt ‘tien tien tien’ gescandeerd. Zelfs een Braziliaanse vlag wordt tevoorschijn gehaald. Dit blijkt een cynisch teken te zijn naar Achilles ’29, die een miljoenenlening uit Brazilië nooit heeft gekregen. ‘Brasil, la la la la la la’ wordt er gezongen. Nog geen minuut later is daar de aansluitingstreffer van Achilles ’29, en komt het zelfs terug tot 2-2. Auw, pijnlijk. Net voor rust brengt De Treffers de ruststand op 3-2.
    Het is mij het wedstrijdje wel. Tijd voor een bakkie. Tot mijn verbazing gaan er twee luikjes open op de staantribune. Het zal niet groter zijn dan twee bij twee meter, maar twee charmante dames verkopen de koffie. Terwijl ik met de koffie in mijn hand terugloop naar mijn stekkie, roept Jan naar mij. ,,Potverdikke, kan je niet iedere wedstrijd komen, dan winnen we altijd met ruime cijfers.”


    De wedstrijd kabbelt voor. De Treffers scoort nog twee keer, waardoor er een 5-2 eindstand op het scorebord staat. Hoewel de tweede helft minder spectaculair was dan de eerste helft, maken de supporters de derde helft geweldig. Nog een lading shooters komen tevoorschijn. De lucht kleurt rood-zwart van linten en confetti. Jong en oud staan arm in arm. De spelers vieren het feestje met de supporters.
    Dit is voetbal om half drie zoals het hoort. Jouw plaatselijke FC aanmoedigen, op de staantribune, met de nodige sfeer, humor en bier. Heel veel bier. Vrij snel duikt iedereen de kantine in. Een aantal supporters ruimen de tribunes op. Nou ja, opruimen. Verplaatsen is een beter woord, want niemand wil het feestje missen. Het hoogste punt van Groesbeek ligt op 95 meter boven NAP en sinds 11 maart 2018 wappert figuurlijk daar de vlag van De Treffers.

    Opruimen komt later wel. Op naar de kantine.

Forum Rechten

  • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
  • Je mag geen reacties plaatsen
  • Je mag geen bijlagen toevoegen
  • Je mag jouw berichten niet wijzigen
  •